Shipwreck

[Nightheat]

Wanneer de zevenentwintigjarige Christopher Hetley de loterij wint en het bedrag van 14.8 miljoen dollar incasseert, weet hij al wat hij gaat doen om het te vieren; Hij koopt een privéjacht en doopt het USS Hetley. Hij nodigt al zijn vrienden en bekenden uit, huurt drie strippers in en... Time to party! Er is voldoende drank ingeslagen, dus het feest kan niet misgaan... of toch? Het schip wordt door een onverwachte storm omvergeslagen en de gasten en het personeel belanden op een onbewoond eiland. Het was de bedoeling geweest om de nacht op zee door te brengen en de volgende ochtend terug te varen.

We beginnen op de haven, wanneer de kade volstroomt met mensen die meegaan.

[Elwood-James Farnleigh]

James had een uur in de auto gezeten. Dat kreeg je dan nog wel; vervoer. Als je je bestemming bereikt had mocht je het je bekijken. James had hier een slecht gevoel over. Een miljonair die een mannelijke stripper bestelde was toch... vreemd. Het nog vreemdere was dat hij ook om Jennifer had gevraagd. Jennifer was het ordinaire wijf dat naast hem zat en waarschijnlijk pas uit deze business zou stappen als ze oud en lelijk was. Bepaald intelligent was ze namelijk niet en ze werd zelf hartstikke opgewonden van de mannelijke aandacht. "Je weet zeker dat...?" "Jamie, we hebben het hier al vaak over gehad. Ik weet het zeker," antwoordde de vrouw achter het stuur. Deze vrouw was tevens zijn baas. "Oké, sorry." James staarde naar zijn bovenbenen. Voor vandaag had hij wel een redelijk kostuum gekregen. Geen neplederen politie-pakje. Hij had het uniform van een legerofficier aan. Je hoefde er maar één keer aan te trekken en het scheurde aan stukken. Niet alles tegelijk natuurlijk; dat zou de performance verpesten. Stukje bij beetje viel het pak uit elkaar. Hij moest daarom ook best voorzichtig zijn met wat hij deed. Hij droeg er een lange zwarte jas overheen. Het mocht later pas blijken dat hij en Jennifer de strippers waren.

De auto kwam tot een halt en James zag door het raam de haven. "Dit is het, hè?" Hij haalde diep adem. Hij deed dit nu een half jaar en hij was tot zijn spijt behoorlijk getalenteerd in wat hij deed. Nouja, zijn toekomstige partner kon wel een goede service krijgen. Daar troostte hij zichzelf mee. Hij mocht dan goed zijn in wat hij deed, het was nog altijd spannend. Vooral als je met het idee dat je hier niet hoorde rondliep. Hij stapte uit, opende de deur voor bimbo Jennifer (die gekleed was in een nurse outfit) en ze namen afscheid van hun bazin. Ze liepen naar het kleine groepje mensen die op de kade stonden. De lichten op het jacht waren al aan en hij zag wat schaduwen bewegen. Hij keek goed om zich heen, maar herkende Christopher niet. Buiten de boot stonden twee mannen die er wat gevaarlijk uitzagen. James liet hun boarding passes zien en ze mochten doorlopen. Daarbij werden ze geëscorteerd naar hun kamer. Jawel, ze moesten een kamer delen. James staarde naar de foto van zijn grote liefde, die hij thuisgelaten had. "Sta me bij in deze zware strijd..." mompelde hij. Hij zuchtte. "Doe je best, Jen." Ze reageerde niet. "Kutwijf." Hij plaatste het kleine beetje bagage dat hij mee had op het bed dat hij maar inpikte. Hij durfde echter niet te gaan zitten. Straks scheurde hij nog wat... Hij legde wel vast zijn kleren voor als de act voorbij was aan de kant. "Ik ga even roken. Tot straks. Om negen uur, toch?" Hij knipoogde en liep toen naar buiten. Hij liep het dek op en stak een sigaret op. Hij had van hun bazin een zippo als cadeau gekregen. Die gingen tenminste niet uit door de wind. Dat was wel vriendelijk van haar. Hij leunde tegen een paal aan en rookte zijn sigaret op. Een serveerster kwam naar hem toe. "Champagne, meneer?" James haalde zijn schouders op. "Waarom ook niet." Hij nam een slok. Dit was potverdomd de beste champagne ooit.

[Ella-June Martin]

Wat hadden ze hun weer een comfortabele outfit bezorgd. Die hoge hakken beloofden niet veel goeds met het voorspelde winderige weer. Hopelijk sloeg ze haar enkel niet om, of liet ze niks vallen, dat zou vreselijk gênant zijn. De stress kwam opsteken. Ella-June trok haar rok nog wat naar beneden. Waar haalden ze het toch?! Hoge hakken, korte rokken, strakke blouses. En dat terwijl er al strippers ingehuurd waren! Toch bekeek ze zich glimlachend in de spiegel. Ze zag er best leuk uit zo. Het was natuurlijk strikt verboden om je op een ongepaste manier te gedragen in het bijzijn van gasten, dus haar kans om iemand leuk te versieren was nihil, helaas. Ze stopte een plukje rood haar achter haar oren, zuchtte eens diep en liep naar buiten. Gasten groeten en helpen, drank ronddragen,... het zouden twee lange dagen worden - op die verdomde hakken.
"Champagne meneer?" vroeg ze vriendelijk. Hij zag er een beetje vreemd uit met zijn lange zwarte jas, lang haar en sigaret. Nu ja, als hij bij de vrienden van menr. Hetley hoorde... ten slotte kwamen loterijwinners uit alle milieus met alle soorten vrienden en kennissen.

[Clover Pixie McBryde]

Waarom was ze ook alweer akkoord gegaan met deze opdracht? Grote feesten waren meestal wel leuk, maar deze was, nou ja, op een boot. Clover was absoluut geen fan van boten, schepen, kano's, wat dan ook. Het liefste bleef ze met beide benen op de grond in plaats van boven water. Niet gek ook, want ten eerste kon ze niet zwemmen en ten tweede betekende een boot dat ze niet zomaar weg kon lopen als het haar niet meer beviel. Gelukkig ging er wel een bodyguard van de club mee - dat was een voorwaarde geweest van haar baas om akkoord te gaan met haar "verhuur" - dus als ze lastig gevallen werd of er iets uit de hand liep, dan kon ze altijd heel hard haar redder in nood roepen. Liever loste ze het gewoon zelf op, maar dat ging nou eenmaal niet altijd. Ze zou vroeg in de ochtend weer weg gaan, dus had ze een kleine tas met wat kleren en persoonlijke hygiëne meegenomen, zodat ze niet helemaal verslonsd thuis zou komen.

[Elwood-James Farnleigh]

Off: Eigenlijk waren er twee strippers, maar ik maak er wel drie van

James dronk de rest van de champagne in één teug op en nam nog een trek van zijn sigaret. Hij kon de alcohol wel gebruiken. "Is dat nou leuk?" vroeg hij. "Serveerstertje spelen voor een miljonair?" Hij krabde wat aan de achterkant van zijn hoofd. "Ik bedoel er niets mee hoor." James was chagrijnig. Heel erg chagrijnig. En daar was hij zelf eigenlijk ook niet zo blij mee. "Sorry, dat was onbeleefd." Wat maakte het eigenlijk uit? Hij mocht zo onbeleefd zijn als hij wilde in zijn vrije tijd. Als hij moest beginnen met zijn leuke act moest hij gewoon sexy doen en zich gedragen alsof hij alles leuk en opwindend vond. Maar hij was niet iemand die gemeen deed tegen niet al te lelijke meisjes. Bovendien zag ze er wel vriendelijk uit. Hij besloot zich maar zo normaal mogelijk te gaan gedragen voor zover hij daartoe in staat was op het moment. Bovendien was hij een people-person en had hij tegen wat vriendelijk geklets geen bezwaar. "Nouja goed, vind je het leuk? Mag ik nog een glas opeisen trouwens?"

[Christopher Hetley]

Hij was door het dolle heen, het mooie ding waar hij naar keek was werkelijk van hem. Zijn eigen prive jacht, hier had hij alleen van durven dromen. Een maand geleden nog zat hij voor de klas les te geven en BAM zijn hele leven veranderd. Je koopt zo´n stom lot met het idee dat je toch nooit wint maar.. Hij wreef even in zijn gezicht en zette zijn gedachten uit zodra hij zijn naam hoorde. "Ja ja ik kom er aan!" Riep hij terwijl hij terug liep naar de jacht vanaf de kade. Zijn beste vriend grijnsde en nam hem mee naar binnen. "Dit wordt een geweldige avond.. ik voel het.." Mompelde hij terwijl hij een glas champagne aanpakte van een serveerder die er trouwens niet slecht uit zag. "Ik ga nog even iets halen.." Zei ze na glimlachend en liep door de hal waar hij zijn eigen kamer opende en naar binnen liep. "Goodlooking.." mompelde hij naar zich zelf in de spiegel en keek of zijn pak wel werkelijk helemaal goed zat. Al zijn vrienden en familie zouden komen, dit kon niet mis gaan. Met deze gedachten in zijn achterhoofd liep hij terug naar de feestzaal waar hij iedereen zou gaan ontvangen.

[Clover Pixie McBryde]

Eigenlijk was het plan geweest om met alle strippers tegelijk te reizen, maar Clover vond dat ze best zelf bij de kade wist te komen en bovendien had ze een hekel aan opgepropt in een auto zitten met zweterige mensen die een ongemakkelijk kostuum aan hebben. Haar eigen kostuum viel reuze mee. Ze hadden de opdracht gekregen om in het begin te lijken op een "gewone" gast (Clover betwijfelde of dat ging lukken) en dan ergens halverwege als het gezellig begon te worden of de avond redding nodig had - dat zouden ze zelf wel aanvoelen - met hun act te beginnen. Daarnaast was haar de opdracht gegeven om "gewoon jezelf" te blijven, waar haar baas altijd mee bedoelde dat ze haar cowgirl outfit maar weer eens uit de kast mocht trekken. Blijkbaar dacht iedereen dat mensen uit Texas altijd met een cowboyhoed en geruite bloes rondliepen... Nou, oké, een beetje was het wel waar, want Clover had inderdaad een cowboyhoed in haar bezit en had op de ranch regelmatig met jeans en een geruite blouse rondgelopen. Maar natuurlijk niet zulke korte jeans als ze nu bij zich had (daar kon ze toch geen ranch-werk mee uitvoeren?) en ook geen opgeknoopte blouse waar haar tieten bijna uitvielen. Nu had ze over haar Texas-outfit een vest en een ietwat wijde broek getrokken (want een hotpants met daar nog een strakke broek overheen zag er écht niet uit), zodat ze er "normaal" uit zou zien. Ze kwam bij de kade aan met haar eigen kleine autootje dat ze een half jaar geleden eindelijk aan had kunnen schaffen. Langzaam maar zeker kreeg ze steeds meer betaald voor haar avonden en kon ze zichzelf steeds meer veroorloven. Nu had ze al een behoorlijk ruim appartement midden in de stad en een eigen auto. Dat was meer dan ze ooit voor zichzelf had gehad. Het was een geluk dat Clover zo vaardig was op hakken, want de keien op de kade waren een ramp; als je even niet uit keek, brak je zo je enkel. Haar auto had ze geparkeerd op een grasveldje. Niet bepaald een parkeerplek, maar zover Clover wist, werd hier weinig bekeurd. Er stond een reus van een jacht in de kade. Damn, had die miljonair die helemaal voor zichzelf gekocht..? Dat hij nog geld over had, verbaasde haar. Of misschien had hij wel helemaal geen geld over, wist zij veel. Het was nog niet enorm druk bij de jacht, maar dat zou ongetwijfeld nog wel gebeuren. Als hij inderdaad de hele boot wilde vullen met mensen, waren ze nog wel even bezig. Ze keek even om zich heen of ze haar collega's al zag, maar dat was  niet het geval. Gewoon maar op de  boot stappen dus. Bij de ingang liet ze haar toegangsbewijs zien, want een normale uitnodiging zoals de gasten had ze natuurlijk niet gekregen. Misschien had ze iets eerder moeten komen, zodat ze het zichzelf gemakkelijk had kunnen maken zonder een stroom mensen om haar heen. Helaas, dat was nu al te laat, dus ze liep maar gewoon de loopplank over de boot op. Zoals mensen met hoogtevrees niet naar beneden kijken als ze een gammele ladder op lopen, zo keek Clover strak voor zich uit totdat ze de stevige vloer van de jacht onder zich voelde. Nog even en de boot zou gaan varen en dan zou ze er niet meer af kunnen. Bij de gedachte liepen de rillingen al over haar rug. Dapper zijn, Clover, je bent hier om de gasten te vermaken, niet jezelf, sprak ze zichzelf in gedachten toe. Als ze maar aan dat enorme loon van vanavond zou blijven denken, zou het vast wel goed komen. 

[Ella-June Martin]

Deze kon alvast goed drinken, of had gewoon heel veel dorst en vond geen water - op een boot, wat een giller. Hopelijk overschatte hij zichzelf niet. Ze wou zich al net omdraaien toen hij haar iets vroeg. Wat?! Ella-June was beledigd en hoopte dat het niet van haar gezicht af te lezen viel. Hij keek neer op haar, fijn voor hem. De man  excuseerde zich wel, maar al te overtuigend klonk dat niet. Waarom moest ze net hem tegenkomen al aan het begin van het feest? Hopelijk waren de andere gasten iets minder direct en in een beter humeur. Ze glimlachte beleefd en met wantrouwen in haar ogen reikte ze hem nog een glas champagne aan. "Alstublieft" Hij leek wat gekalmeerd en sprak rustiger. Goed, hij besefte misschien dat hij niet zijn humeur moest uitwerken op onschuldige mensen. "Als u nog iets anders wenst kan ik dat ook gaan halen?" Zoals fruitsap of zo. Ze besefte dat ze wel echt op zijn vraag moest antwoorden, zonder volledig de waarheid te spreken natuurlijk. "Ik ben graag onder de mensen en ik reis graag. En de baan zelf is ook fijn." En het betaalde best goed, maar dat ging ze niet direct aan zijn neus hangen, al wist hij het waarschijnlijk toch al. "Dus ja... ik doe het wel graag." Zou hij zijn baan graag doen? Ze had hem graag de vraag terug gesteld, maar dat zou ongepast zijn. Toch... hij zag er niet uit als een zakenman - met dat lange haar en zijn manier van doen, maar hij droeg wel zo'n jas. Misschien was hij ooit zakenman geweest maar aan de deur gezet en kon hij geen afscheid nemen van de jas? En had hij er een alcoholprobleem bovenop. Dat zou triest zijn. Over zijn schouder zag ze iemand teken doen naar haar. Oh, het was al tijd?! Dat ging allemaal snel zeg. Ze waren blijkbaar bijna klaar met de voorbereidingen in de feestzaal. Ze knikte eens naar de steward die het teken had gedaan, en keek toen weer naar haar 'gesprekspartner'. "Was u al eens op een jacht als deze geweest?" Een beetje smalltalk toch de gasten allemaal naar de feestzaal zouden geleid worden.

off: the more the merrier 

[Elwood-James Farnleigh]

James doofde zijn half opgerookte sigaret in de dichtstbijzijnde asbak. Hij had er geen trek meer in. Hij nam het glas champagne aan en deze keer nam hij een gewone slok. "Nee bedankt. Ik blief niets." Hij luisterde naar haar uitleg. Ja, dat begreep hij wel. Reizen was iets dat hij zelf ook graag gedaan had, mocht het geld er zijn geweest. Ze waren een keer naar Noorwegen geweest omdat zijn moeder een reisje had gewonnen, maar dat was het enige. "Oh, ja, dat snap ik best. Het is mooi dat je blij bent met je werk." We zijn nu eenmaal niet allemaal zo'n geluksvogels. "Is het je echte baan, of een bijbaantje?" vroeg hij vervolgens, oprecht geïnteresseerd. "Sorry, ik ben gewoon benieuwd." Hij schudde zijn hoofd. "Nee, nog nooit. Meneer Hetley heeft het wel getroffen, hè?" Hij zette een glimlach op. Hij wist zelf niet helemaal zeker of hij wel echt was. Hij was het zo gewend. "Weet je trouwens waar hij uithangt? Ik heb wat dingen met hem te bespreken..." Hij moest het zeker weten. Dit gevoel... Iets klopte niet. James was er al half van overtuigd dat het een rotte grap van zijn bazin was. Ze pestte James graag en plaatste hem dagelijks in gênante situaties.

[Clover Pixie McBryde]

De mensen aan boord van de boot bleken vooral - hoe noem je zo'n mens? - bootmensen te zijn die eten, drinken en allerlei andere zaken aan het regelen waren. Clover wierp een vlugge blik op de reling en voelde zich al wat meer gerustgesteld toen ze om de zoveel meter een reddingsboei zag hangen. Mocht ze op d'r hoge hakken in het water donderen vannacht, dan kon iemand haar tenminste redden. Gelukkig zou niet iederéén dronken zijn - of dat hoopte ze toch met heel haar hard - en kon nog een van de obers haar redden. Van de versieringen kon ze weinig afleiden wat voor soort persoon meneer Hetley was. Er was namelijk nauwelijks versiering. Zo'n mooie jacht en dan geen moeite doen om er een feestjacht van te maken. Ach ja, het feit dat hij een eigen jacht kon betalen was eigenlijk al feestelijk genoeg. Clover vroeg aan een voorbijganger die er niet als gast uit zag waar ze haar spullen kon laten en die wees haar naar een deur, waar ze de tweede kamer links wel een plekje kon vinden. Ohwee, als ze mijn tas leegroven vannacht, dacht ze bij zichzelf toen ze in het kleine kamertje kan dat niet eens op slot kon. Gelukkig had ze toch niet veel bij zich en zou er dus ook niet veel te stelen zijn. Ze kreeg vannacht gewoon een vast bedrag betaald, maar eventuele fooien zou ze wel gewoon bij zich houden. Zo, klaar. Nu die miljonair nog vinden en verdere instructies afwachten. 'Waar kan ik meneer Hetley vinden?' vroeg ze aan dezelfde persoon aan wie ze net ook een vraag gesteld had. 'In de feestzaal, gok ik. Die kant op,' gebaarde de bediende, of wat het ook was. Clover bedankte hem en liep richting de feestzaal. Damn, een záál in je eigen boot. Clover zou al blij zijn als ze überhaupt rechtop zou kunnen staan als ze een boot kocht. De zaal was niet enorm, maar kon toch heel wat mensen ontvangen. Er stonden ook al een aantal mensen in, maar nog steeds leek niemand echt op een gast. Misschien zagen de gasten van deze kerel er ook wel niet uit als gasten. Nu nog Hetley vinden. Hoe zag die vent er eigenlijk uit? Zou handig zijn geweest als ze zelf contact met hem op had mogen nemen, maar néé, dat was dan weer niet deel van haar baan...

[Ella-June Martin]

Ze verzette zich even, die hakken waren ze oncomfortabel als je lang in dezelfde positie bleef staan. Ze bleef glimlachen en knikte wanneer hij iets had gezegd. De manier waarop hij het zei, alsof hij zelf niet meteen de meest gelukkige man op aarde was. Misschien werkloos? Misschien dat ze er later nog achterkwam, dronken mannen lulden wat af namelijk. Ella-June apprecieerde het wel dat hij vragen bleef stellen, hij leek echt nieuwsgierig - wat een beetje vreemd was maar het gaf haar een goed gevoel om iets te zeggen te hebben dat niet over champagne of borrelhapjes ging. "Ik werk bij een hostessenbureau eigenlijk, zo heb ik altijd iets anders te doen. Af en toe kan ik dan ook deelnemen aan een cursus, zoals die voor stewardess." Ze had enkele jaren terug die opleiding gevolgd, voor op cruiseschepen - Ella had niks met vliegtuigen. Meneer Hetley? Hij kende hem dus niet persoonlijk? Of was hij gewoon die beleefdheidsvorm aan het gebruiken omdat hij met haar praatte en zij hem niet persoonlijk kende? En ja, iedereen had wel wat met hem te bespreken, zo ging dat op feestjes georganiseerd door één persoon. "Hij is in de feestzaal. Ik zal u naar daar begeleiden." Kon ze een beetje bewegen, zou haar voeten goed doen. Ze liep naar de liften en wachtte tot hij in zou stappen. "Hij zal zo meteen iedereen kort verwelkomen in de zaal... " Dus hopelijk had hij nog de tijd om deze man te helpen. Wat zou hij te bespreken hebben met Hetley? Het was een onbeleefde vraag, dus ze stelde hem niet, maar anderzijds wou ze niet dat menr. Hetley voor niks werd lastig gevallen. Plots kwam de hoofdstewardess opdagen en wachtte mee op de lift. "Ik zocht u al!" Ze had het tegen de man naast Ella-June. "Weet u toevallig of de anderen hier in de buurt zijn? We hebben wel foto's maar dat is toch niet hetzelfde als de mensen in levende lijve zien... en we zouden graag de laatste afspraken maken." De vrouw keek naar Ella. "Erg bedankt voor je hulp Ella." Ella zelf glimlachte wat verward naar haar bazin en naar de gast. "Nog een prettig verblijf."

[Elwood-James Farnleigh]

"Oh, ja, zo," zei James. "Lijkt me inderdaad best een leuk beroep, zoals je het vertelt." Hij wierp haar een glimlach toe. James nam nog een slok van zijn champagne en speelde zenuwachtig met zijn handen. Hij kon het niet helpen. Normaal was het nooit zo erg, maar nu... "A-ah, oké. Bedankt." Hij volgde het meisje en er stond hem bij de lift toch wel een verrassing te wachten. Dus het was in orde? Het was echt de bedoeling dat hij hier was? Misschien om de vrouwen ook te vermaken, alhoewel de enige vrouwen die hij tot nu toe gezien had, hier werkten. "Dat begrijp ik," antwoordde hij. Hij keek naar Ella. "Bedankt. Ik ben James trouwens." Toen wendde hij zich tot de hoofdstewardess. "Laten we maar gaan dan." Hij voelde zich ietwat gekalmeerd. "Zou ik meneer Hetley van tevoren nog even kunnen ontmoeten? Ik wil even iets controleren, voor mezelf. Het spijt me als ik onbeleefd ben, maar..." Hij maakte zijn zin niet af. "Is  Clover er trouwens al? Ze wilde graag zelf hierheen komen, ze houdt niet echt van... nouja, haar collega's. En Jennifer, heeft zij zich al gemeld?" Waarschijnlijk zat die feeks zich nog op te doffen in hun kamer. Wat haar betreft kon je nooit te veel make-up ophebben. Gadver. "uiteraard," antwoordde de hoofdstewardess. "Dat vindt hij zelf ook fijner, denk ik." James knikte. "Ik heb Clover nog niet ontmoet, dus ik weet het niet. Jennifer is wel al in de zaal." Ze gingen met de lift naar de volgende verdieping, waar Hetley zich blijkbaar bevond. James had een foto van hem mogen bekijken dus hij zou zich in ieder geval niet vergissen bij de ontmoeting. De lift maakte een typisch geluidje dat aangaf dat ze er waren, en ze liepen samen op een Aziatisch uitziende man. Dat was 'm. "Meneer Hetley?" vroeg James, op een onzekere toon die hij niet van zichzelf gewend was.

[Christopher Hetley]

Chris was tot in de puntjes vermaakt, deze avond kon niet beter worden. Alles zag er goed uit, hij had nog een rondje gelopen met een man die hem uitlegde hoe alles ongeveer zou gaan deze avond en het kon dus gewoon niet mis gaan. Het was perfect. De pianist was er ook al, de mooie witte vleugel in de zaal was werkelijk waar.. adembenemend. Hij haalde wat haar uit zijn gezicht en wanneer hij zijn naam hoorde keek hij de beeldschone vrouw aan die deze avond voor hem mogelijk maakte en een.. hele mooie.. Hij kuchte even en keek de man aan. "Farnleigh was het niet.." Glimlachte hij vriendelijk en stak zijn hand naar de man uit. "Bedankt voor het komen. Hij wist wie de man was omdat hij hem persoonlijk had uitgekozen, maar de man in werkelijk was nog veel beter dan op de foto. "Ik hoop dat u de weg makkelijk gevonden heeft.." Begon hij luchtig en knikte naar de vrouw dat ze weer verder kon gaan. "Kan ik u iets te drinken aanbieden?" Hij wuifde een vrouw zijn richting op die een dienblad met champagnd er op droeg. Hij zelf pakte er wel in ieder geval een van af. "Zijn uw collega´s ook veilig aangekomen? Ik heb Jeniffer al gezien geloof ik.." Als hij de zaal even beter door keek zag hij ook mevrouw McBryde zich in de zaal begaf en hij knikte naar haar. "U vraagt zich zeker af wat de bedoeling is van deze avond.." Hij glimlachte opnieuw. "Ik begin daar" Hij wees naar een soort van podium waar ook de witte vleugel op stond. "Ik heet mijn gasten welkom en dan begint de pianist even leuk te pingelen.." Hij glimlachte, stiekem was hij verzot op de piano. "Daarna komt er een DJ de boel onveilig maken en hier kunnen jullie je gang gaan.. mijn gasten zijn het gewend.." Zijn vrienden waren allemaal apart en party beesten. "Nog vragen?" Hij dacht even na. "Ben ik iets vergeten?" Hij haalde voorzichtig een hand door zijn haar.

[Clover Pixie McBryde]

Off: Nooit gezien dat Christopher Hetley er aziatisch uit zag...

Al snel werd duidelijk wie de grote mister Hetley was. Namelijk een tamelijk klein kereltje die er alles behalve rijk uit zag. Zijn kleren en omgeving waren misschien duur, maar hij had (nog) niet de uitstraling van een rijke stinkerd. Misschien maar goed ook, want rijke stinkerds waren vaak nog gierig ook en dat was meestal nadelig voor haar inkomsten. Toen de man haar wenkte, voegde ze zich bij haar collega Farnleigh, die ook veilig aangekomen bleek te zijn. De uitleg was kort en simpel en alles behalve gedetailleerd. Het klonk alsof ze allemaal hun eigen gang zouden kunnen gaan wanneer de DJ zou beginnen met spelen en dat vond Clover allemaal wel best. Minder uitleg betekende minder onthouden en meer haar eigen gang gaan. Kon nooit heel vreselijk zijn. 'Hebben wij nog een bepaalde plek waar we moeten staan, of moeten we gewoon een beetje ronddansen?' vroeg ze toch maar voor de zekerheid. Een zaal vol mensen was soms best lastig, omdat je maar net op moest vallen als "de stripper". Met een hoop dronkaards om je heen, werden een paar amateurs soms ook nog wel eens voor strippers aangezien. Het fijnste vond ze een soort van podium, al was het maar een paar centimeter hoger dan de rest van de vloer. Dan voelde ze zich wat veiliger en had ze meer het idee dat ze echt een show aan het geven was. Maar het podium waar Hetley zijn gasten welkom zou heten, zag er niet echt uit als een stripper-podium. Misschien dat ze de bar kon gebruiken, als die stevig en groot genoeg was... Ze wierp een blik op haar collega. Wat had hij nou weer voor  kleren aan..? Blijkbaar had hij ook moeten improviseren met zijn outfit om er een beetje normaal uit te zien. Stiekem was ze wel benieuwd wat voor kleren hij er onder aan had. Geen cowboy, vermoedde ze, want dan zou het wel een erg boerse avond worden. Misschien weer iets met latex? Dat had hij laatst ook eens aan gehad. Weinig mannen konden er nog goed uit zien in latex, maar Farnleigh kreeg het voor elkaar.

[Elwood-James Farnleigh]

Off: Ik ken het model, en dat is een Aziaat, dus vandaar. Haha.
Off2: Het was eigenlijk de bedoeling dat Christopher zou reageren van "DA FUQ, EEN MAN?" maar ok

James knikte een aantal keer en glimlachte wat onzeker naar Clover. Kom op, krijg die onzekerheid uit je systeem... Alles is goed, toch? Hij opende zijn mond en sloot hem weer. "Jachampagnegraag." Hij sprak op een hoog tempo, maar je kon er nog net uithalen wat hij in godsnaam bedoelde. Er werd hem een glas aangeboden. Daar ging hij weer. Hij deed zijn imago voor vanavond geen goed. Whatever. Dan zou hij wel een PTSS-er spelen ofzo. "M-Meneer Hetley," begon hij, toen hij een slok zijn keel in gegoten had. "Kan ik u... even onder vier ogen spreken?" Hij liep nog een stukje zijn kant op en duwde hem voorzichtig een stukje mee naar een plek waar bijna niemand stond. "Als ik het goed begrijp... is het de bedoeling dat ik hier ben. Dat is mooi. Maar ik heb nog een aantal vragen..." Het ging beter dan verwacht. "Ik begrijp dat ik gewoon 'n beetje mijn ding moet doen. Maar ik heb het idee dat bepaalde mannen er niet blij mee zouden zijn als ik in hun midden zou... nouja..." Hij bloosde. "S-strippen." Hij had al verschillende keren meegemaakt dat ze hem zowat in elkaar wilden slaan, gewoon omdat hij een man was. "Mijn excuses voor mijn onbeleefdheid." Hij keek weg en speelde met zijn handen.

[Christopher Hetley]

off: SORRY

"Ik heb helaas niet al te veel ervaring met strippers.. dus doe was je lieft.." Hij keek even rond "De bar ziet er best stevig uit.." Merkte hij zacht op en keek op wanneer James tegen hem sprak. "Maar.. maar natuurlijk" Stamelde hij en werd al zacht de andere kant opgeduwd en liep met de man mee. Wat ging hij nu zeggen, dit was eigenlijk een groot "geheim" wat hij met zich mee droeg. Hij had nog nooit tegen iemand gezegt dat hij ook het mannelijk geslacht aantrekkelijk vond. Hij had wel vrienden die er voor uitgekomen waren, maar hij durfde het nog niet zo goed. "I.." Hij dacht nog even na voordat hij sprak. "Er zullen ook vrouwen zijn dus dat is het probleem niet.." Hij krabbelde aan zijn oor. "Maar als je je ongemakkelijk voelt.. ik dwing je nergens toe.. en er is genoeg bewaking dus daar hoef je je ook geen zorgen over te maken.." Hoe bracht hij deze man dat hij hem wel aantrekkelijk vond? James begon zelfs te blozen, hij begon zich schuldig te voelen. "Ik ben niet zo goed in dit soort situaties.." Merkte hij zacht op en speelde met het glas in zijn hand. "Laten we het er op houden dat ik het op prijs stel dat je er bent." Bracht hij er snel uit en nam snel een slok van zijn glas.

[Elwood-James Farnleigh]

James keek wat zenuwachtig om zich heen, totdat Christopher begon te spreken. Hij was nog redelijk... normaal. Iemand waarmee James in zijn echte leven zo bevriend zou kunnen raken. "Sorry." Waarom zei hij nou weer sorry? Hij snapte het zelf niet eens. "Ik bedoel... oké. Bedankt." Hij vond het best lief hoe Christopher zich gedroeg. Hij was echt een nitwit op dit gebied.  "Nu ik dit weet... maakt u zich geen zorgen." Hij glimlachte breed en kreeg weer wat van dat oude zelfvertrouwen terug. "Ik ben namelijk wel best goed in dit soort situaties." Hij nam een slok van de champagne. "Ik zal mijn best doen u niet teleur te stellen." Hij glimlachte weer. "Dan wens ik u verder nog een fijne avond. Bedankt voor uw tijd." Hij liep terug naar zijn collega om haar kleding te bewonderen. "Jij hebt er tenminste goed over nagedacht. Het enige dat Jen en ik konden bedenken was een lange jas over onze kleren aan te trekken..." Hij grinnikte. "Je ziet er goed uit. Heel netjes." Hij mocht Clover wel. Zij was tenminste normaal- iets dat je niet over Jennifer kon zeggen. "Je mag trouwens drie keer raden met wie ik een kamer deel..." Hij zuchtte, leunde tegen een tafeltje aan en nam nog een slok van zijn champagne. "Ik heb het weer getroffen. Misschien had ik jouw voorbeeld moeten volgen en ook in m'n uppie moeten komen, alhoewel ik betwijfel of ik dan ook een aparte kamer had gekregen..." Hij streek de haren uit zijn gezicht. "Hoe is het met je, trouwens?"

[Clover Pixie McBryde]

Clover haalde haar schouders op. 'Oké, geen probleem, ik verzin wel iets leuks,' verzekerde ze de miljonair. James leek zich niet erg op zijn gemak te voelen op het feestje en het was nog niet eens begonnen. Ze nam het hem niet kwalijk, het zou niet de eerste keer zijn als hem iets naar het hoofd gegooid werd of hij uitgescholden zou worden voor "faggot", "fairy" of een andere niet al te vriendelijke versie van homo. Clover had alleen een keer een jaloerse echtgenote aan d'r haren hangen die het blijkbaar niet vond kunnen dat haar man - of verloofde toen eigenlijk nog - een stripper op zijn vrijgezellenfeestje had. Maar gelukkig was dat ook snel opgelost geweest en had Clover verder eigenlijk nooit last van agressieve mensen. Handtastelijke mensen was een ander verhaal, maar dat kon ook haast niet anders met een beroep als stripper en een naar D neigende cupmaat. James leek al meer op zijn gemak gesteld na een kort gesprek met de miljonair en ondertussen had Clover zichzelf aan een drankje geholpen. Champagne was niet echt haar ding, maar het hielp haar over de paar zenuwen die ze had heen te komen. 'Dankjewel,' zei ze, met een buiginkje. 'Ik zie inderdaad dat je nogal wat problemen hebt gehad met een normaal uitziende outfit uit te zoeken,' voegde ze er met een grijns aan toe. 'Maar het is vast een stuk normaler dan wat je er onder aan hebt.' Ze knipoogde even - een vervelende gewoonte die ze van haar vader over had genomen - en nam een slokje champagne. James leek behoorlijk pissig om het feit dat hij met Jennifer op een kamer moest slapen. 'Ik heb eigenlijk geen idee wat voor kamer ik heb en óf ik wel een kamer heb, maar mocht je het niet meer uithouden bij Miss Troll, dan ben je altijd bij mij welkom.' Ze zweeg even. 'Ten zij je mij natuurlijk net zo'n bitch vind, maar dat hoop ik toch eigenlijk niet.' Ze lachte om haar eigen "grap". Weer zo'n slechte gewoonte. 'Met mij? Goed hoor. Toe aan een vakantie misschien. Er even tussenuit, weet je wel? En met jou? Alles goed?'

[Christopher Hetley]

"O.. oke.." Stamelde hij en meer dan dit kwam er eigenlijk niet uit. Hij wist niet zo goed hoe hij met deze situatie om moest gaan en begon haast zelf bijna te blozen. De jongen wist hem te verzekeren dat het allemaal weer goed zou komen en hij vertrok. "Man oh man.." Mompeld hij en goot de champagne in een keer achterover en verliet de kamer weer naar de feestzaal. Het was al aardig drukker geworden en er liepen al wat mensen op hem af om hem te feliciteren en een praatje met hem te maken. Hij moest wel uit kijken, nu was de tijd dat hij zijn echte vrienden kon zien. Mensen zouden vast gaan zeuren om geld, zakenmannen zouden met hem willen onderhandelen. Maar hij wilde eigenlijk gewoon weg feesten.
Langzamerhand werd de zaal steeds voller wat hem echter een beetje zenuwachtig maakte. Hij keek naar de vrouw achterin die bij hield of iedereen er al was, maar ze deed haar tegen nog niet. Daarom mengde hij zich in de menigte en begon hier en daar even te babellen.

[Elwood-James Farnleigh]

Hij keek nog even om naar Christopher en liet het toen voor wat het was. "Tsja, het was niet gemakkelijk," antwoordde hij grinnikend. Hij werd meer en meer zichzelf. Hij voelde zich weer goed. "Nouja, die van vanavond valt hartstikke mee, eigenlijk. Geen latex zoals de vorige keer dat we samen mochten werken." De klanten leken het echter geweldig te vinden en die avond bleven zijn kleren vrij lang aan. Het was een record, zelfs. Zelfs al had hij zo gewenst ze snel uit te kunnen doen. "Ik verklap niks, maar laten we het erop houden dat ik geen 'submissive role' zal spelen vanavond." Hij grijnsde speels. "Jeetje, eigenlijk zou ik graag op je aanbod ingaan." Hij grinnikte even. "En ik vind je alles behalve een bitch, Clover." Als er iemand uit deze branche was die hij voor de verandering wél mocht, was het Clover. Zij wist tenminste nog wat lol te maken. Bovendien was ze spontaan, dat vond hij fijn. Hij kon zelf ook spontaan zijn. Als hij zijn best deed. "Trouwens, als je taak voorbij is kun je dit toch wel als een korte vakantie behandelen?" Hij knipoogde. Iets dat hij altijd al deed en van niemand overgenomen had. Hij nam nog een slok champagne en wapperde even met zijn jas. Het was hier wel warm zeg. Vooral als je zo'n achterlijke jas aanhad. Er speelde op de achtergrond al muziek. De band was er blijkbaar nog niet. En dit was rustige muziek, iets dat James toch wel fijner vond. Hij hield niet zo van rock of top 40. Het liefst luisterde hij naar Jazz. Een klassiek stuk zoals dit was ook altijd goed natuurlijk."Nouja, als we dan toch de tijd moeten doden..." Hij boog een klein beetje. "Will you take this dance?" vroeg hij, met een glimlach op zijn gezicht. "Je weet wel, voordat je op de bar gaat staan. Al moet ik toegeven dat je daar ook wel goed in bent." Hij grinnikte. God, wat was hij soms toch grappig. Vond hij zelf dan.

[Clover Pixie McBryde]

'Oh, gelukkig maar,' zei Clover. 'Van dat latex ga je altijd zo zweten hè?' Ze had er zelf ook wel ervaring mee, maar gelukkig vonden de meeste mensen haar toch leuker zonder kleren aan of gewoon alleen in een slipje. Vaak mocht ze haar zweterige latex outfits al snel van haar lichaam stropen. Ondertussen begon de zaal steeds voller te worden. Ze moest misschien haar mond maar eens gaan houden over latex, voordat ze hun "cover" zouden verraden. Niet dat dat zo'n ramp zou zijn, maar stiekem vond Clover het wel spannend om eens niet helemaal duidelijk de stripper van het feestje te zijn, al zou ze dat binnenkort wel weer worden. 'Nou, als je het niet meer uithoudt met die feeks, dan hoor ik het wel,' besloot ze toen maar. James was echt geen onprettige collega, dat was ook niet de reden waarom ze alleen naar het feest was gekomen, met haar eigen vervoer, maar Clover hield van tijd voor zichzelf en deed eigenlijk alles liever dan bij haar vrouwelijke collega zijn. Ze nam een slok van de champagne die ze van een dienblad had gevist en keek een beetje verbaasd toen James haar ten dans vroeg. Voor zover ze kon herinneren was ze nog nooit eerder ten dans gevraagd. Nou ja, tenzij je die lompe boeren uit Texas meerekenden, maar die vroegen het alleen voor de grap en liepen dan hinnikend weer weg. Lafaards. Ze glimlachte, zette haar glas weg en nam James' hand in de hare. 'Met alle plezier,' antwoordde ze. Of ze echt goed kon dansen wist ze niet. Nou ja, op een bar inderdaad wel, maar om dat soort dansjes nou in deze kleren en deze omstandigheden te gaan doen, leek haar toch niet zo gepast.

[Christopher Hetley]

Wanneer Chris het seintje zag dat iedereen binnen was knikte hij en zette hij zijn glas weg. Het maakte hem blij dat zijn vrienden hier waren en het al naar hun zin hadden. Iets wat verlegen liep hij naar het podium waar hij op ging staan en hij zag dat de zaal al wat stiller werd om op hem te letten. Hij glimlachte iets ongemakkelijk. "Ik wil wullie van harte welkom heten.." Begon hij en probeerde zijn speach te herinneren. "Het is allemaal nog zo nieuw voor me.. zo werk je nog gewoon op een kantoortje en dan.." Hij grijnsde "Dan sta je op eens als een koning te rijk op een prachtig schip.. " Hij begon nog wat dingen te vertellen over hoe het was en dat hij maar bofte met zulke vrienden en dat hij werkelijk erg blij was dat ze gekomen waren. "Ik wens jullie veel plezier! Maar eerst wil ik even genieten van deze prachtige muziek.." Er kwam een prachtige vrouw het podium op gelopen en zij ging achter de witte vleugel zitten en begon te spelen. Hij had altijd van de piano gehouden, maar hij had er nooit geld voor gehad om op les te gaan. Hij ging rustig van het podium af en voegde zich weer in de menigte.