Medabots RPG #2

[Junior]

Medabots RPG #2

Het vervolg van de oude Medabots rpg. Het is ondertussen een jaar later, Damian, Jay en Shirley hebben een 4e kampioenschap toegevoegd aan hun collectie. Ze streven nu naar het volgende wereldkampioenschap, en natuurlijk het nieuwe WCC kampioenschap waarin crews van over de hele wereld mogen deelnemen aan deze wedstrijd in een poging om de onderlinge banden tussen landen te versterken.
Jay heeft besloten een eigen crew op te richten met medafighters die hij ontmoet heeft op een van de vele toernooien door de wereld. De 3 heersende kampioenen delen zich op in 3 crews met een kampioen als leider. Dus in aantreden van het WCC hebben de crews de tijd om goed op elkaar ingespeeld te zijn voor het grote toernooi of hun banden te verbeteren.

Rollen&Crews:

UMC:
Jay Tyshino

DON:
Damian Tyshino

?:
Shirley

Doe de rest later wel heb er nu even geen zin in
Deze rpg werd u mede mogelijk gemaakt door David :$

[Jay Tyshino]

Het was meer dan gebruikelijk dat Jay rondhing bij de Meda-Shop waar hij meestal zijn parts vandaan haalde. Hij zat op een bankje vlak voor de ingang te genieten van een ijsje. Zijn blik gleed over de weg over de mensen die langs liepen. Het was alweer een tijdje geleden dat hij voor het laatst een goeie robattle had gehouden. Teminste niet met iemand van zijn kaliber, het was dan ook meer dan gebruikelijk dat bijna niemand het aandurft als je een van Team japan bent. Jay gooide het hoorntje van het inmiddels opgegeten ijsje in de prullenbak vlak naast het bankje en stond op. Hij draaide zich om en begon de straat door te lopen op weg richting huis. Niet dat hij daar nou bepaalt wat te doen had maar hij wist even niks anders. De mensen van zijn crew waren druk met hun eigen dingen en Jay had eerlijk gezegd niet echt zin om met mensen rond te hangen op het moment. Hij sloeg uiteindelijk rechtsaf de woonwijk in waar hij opgegroeid was en waar zijn huis ongeveer midden in lag. Na ongeveer 5 minuten lopen zag hij de poort al van zijn woning in de verte tevoorschijn komen. Hij zou misschien Damian wel uitdagen voor een vriendschappelijke robattle, als hij al in de buurt was tenminste. Niet dat hun relatie over het afgelopen jaar nou bepaalt beter was geworden maar Jay had het ondertussen niet meer gemunt op de nummer 1 spot van japan. Hij had anderen dingen die hem bezig hielden en dat was gewoon zo veel mogelijk championships winnen met zowel zijn crew als met team japan. De UMC was dan ook zijn crew en met zijn leiding was hij er al redelijk van overtuigd dat ze een goeie kans maakte. Uiteindelijk duwde hij de poort open en liep op de voordeur af. Hij pakte zijn sleutels en stapte het huis binnen, zo te horen was er niemand. Waarschijnlijk waren ze ouders wel weer verdwenen op een zakenreis of whatever. Jay boeide dat niet echt, zolang hij gewoon ze ding kon doen vond hij alles best. Hij liep de huiskamer in en zag Damian ook niet zitten. Hij trok dus zijn telefoon uit ze broekzak en besloot hem dus maar een belletje te geven.